GALERIA WĘGLIN

Dominika Sobolewska - Mindware na bis

2012-01-17T00:16:00.000-08:00

WIDZĄCE MIEJSCE

Dominika Sobolewska  

Do 16.02. można oglądać w DDK „Węglin” pracę Dominiki Sobolewskiej „Widzące miejsce”. Instalacja prezentowana jest w ramach wystawy Mindware.

Obiekty przypominające wielkie gałki oczne z wmontowanymi kamerami zostały rozmieszczone w instytucjach kultury Lublina, charakteryzujących się witalnością, przepływem dużej ilości ludzi, oraz zakorzenioną tradycją istnienia i działania. Obrazy przez nie rejestrowane są transmitowane, podobnie jak w telewizji przemysłowej, do centralnego komputera znajdującego się w DDK „Węglin”. System ekranów zainstalowanych w sali klubowej DDK, wyświetla strumień obrazów twarzy i gestów. W ten sposób nowa instytucja zaludnia się tele-obecnością mieszkańców. W reakcji zwrotnej, osoby „patrzące w oko” słyszą informacje zapraszające ich do odnalezienia „w realu” owej przestrzeni, w której wirtualnie właśnie się znaleźli. Nakłaniani przez słyszane głosy zyskują możliwość przekraczania pewnej granicy wizualnej. Ich odbicie w miarę zagłębiania się w półkulę w pewnym momencie znika, by pojawić się następnie na dnie oka. Uzyskany efekt iluzji podkreśla charakter niewidzialnego łączenia się z przestrzenią „po drugiej stronie lustra”.

THE SEEING PLACE

Dominika Sobolewska

Until 16.02. at the Gallery Weglin one can see the work of Dominika Sobolewska presented within the Mindware exhibition.

Objects reminiscent of giant eyeballs with camera installed in them, are set up in different cultural institutions around Lublin, spots characterized by the vitality of a great flow of human masses passing to-and-from, and with a long history of cultural activities. The images captured by the objects are transmitted, in a manner similar to that of closed-circuit security monitoring system, to a central computer placed in the building of DDK "Weglin". An interconnected system of screens are installed in one of the rooms of DDK, are projecting a stream of images, faces and gestures. In this way, area of DDK is populated with the video-presence of the city’s inhabitants. In a reciprocal manner, a person “looking into the eye” hears information inviting them to physically discover the real place which they have just witnessed only virtually. Persuaded by the voices which they have heard, they gain the ability to transcend a certain visual barrier. As their reflection becomes absorbed by the semisphere, it vanishes, only to reappear at the bottom of the eye. The resulting sense of illusion serves to emphasize the nature of the connection with the realm which lies on “the other side of the looking glass”.

LUDOMIR FRANCZAK - NOTES/NOTEBOOK

2011-11-21T04:18:00.000-08:00

Wystawa inauguruje działalność Galerii Węglin

Czas trwania 17.11-15.12. 2011r.

Finisaż połączony ze spotkaniem z pisarzem Danielem Odiją, oraz prezentacją publikacji „Notes” 07.12.2011, godz. 18:00

UCZESTNICY:

Michael Ackerman, Karolina Bogdanowicz, Robert Curgenven, Marcin Dymiter, Emil, Magdalena, Radosława Franczak, Piotr Emanuel Kraus, Ernö Niżałowski, András Nun, Daniel Odija, Alice Østerbøg, Denis Stalmakov, Attila Stark, Janusz Turkowski, Paweł Żyliński.

Pod koniec roku 2009 wykonałem 16 notesów i wręczyłem je osobom, z którymi czułem się jakoś związany. Część z nich pojawiła się w moim życiu bardziej jako idee (jak matematyk Paweł Żyliński, czy węgierski rysownik Attila Stark), inne towarzyszą mi stale - jak moja żona Magda i syn Emil. Są wśród nich przyjaciele, ludzie z którymi współpracuję, rodzina.

Pracując nad notesami odkryłem na nowo czysto manualną przyjemność płynącą z tworzenia książek. Pochłonęła mnie fizyczność i skupienie towarzyszące procesowi szycia, klejenia, dobierania materiału oprawy. Postanowiłem podzielić się tym światem z innymi.

Jednocześnie interesował mnie sam proces zapełniania pustych stron. Po roku każdy z uczestników projektu przysłał mi po 2 kartki wyrwane ze swojego notesu. W ten sposób rok 2011 rozpocząłem z kolekcją zapisanych stron, które, wraz z pustymi kartkami, postanowiłem zestawić w nową całość - notes częściowo zapisany przez 16 różnych osób.

Projekt zrealizowany dzięki pomocy finansowej Samorządu Województwa Pomorskiego i Dzielnicowego Domu Kultury „Węglin”.

The exhibition is inaugurating the Węglin Gallery

Diuration: 17.11-15.12. 2011.

Finissage and presentation of the NOTEBOOK publication 07.12.2011, godz. 18:00

PARTICIPANTS:

At the end of 2009 I made 16 notebooks and gave them away to the people, that I felt attached to. Some of them appeared in my life as ideas (like mathematician Paweł Żyliński, or hungarian artist Attila Stark) other accompany me constantly - like my wife Magda, and the son Emil. They are my friends, family, people that I cooperate with.

While working on the notebooks I discovered again pure manual pleasure, that comes from creating books. I was taken by physicality and concentration, that comes with the process of sewing, binding, choosing the right type of paper. I decided to share this world with other people.

In the same time I was interested in the process of filling up the empty pages. After 1 year all the participants send me two pages teared out of their notebooks. In this way the year 2011

I started with the collection of written pages, that I decided to bind in a new piece - a note- book half filled by different people.

Project realized with financial support of Pomorskie Voivodeship, and DDK „Węglin”.

ZMIANA MIEJSCA/CHANGE OF PLACE

2011-11-21T04:02:00.000-08:00

Galeria Interdyscyplinarna (obecnie Galeria Węglin) to przestrzeń do prezentacji sztuki najnowszej, powstającej na przecięciu dyscyplin, założona przez Ludomira Franczaka. W latach 2006-2011 galeria działała w Słupsku przy Młodzieżowym Centrum Kultury. W roku 2011 działalność galerii przeniosła się do Lublina do DDK Węglin. Galeria Interdyscyplinarna była zawsze miejscem umownym - bardziej ideą, niż konkretną przestrzenią wystawienniczą. Na potrzeby działań anektowane były przestrzenie miejskie (jak stara lokomotywownia, zakłady fotograficzne, ławki osiedlowe), czy miejsca alternatywnej prezentacji - publikacje książkowe, płyty cd/dvd, internet. Nowa lokalizacja nie zmienia wiele w tym założeniu. Również tutaj nie ma jasno wydzielonej przestrzeni galeryjnej, co zmusza do poszukiwań w miejscach do prezentacji sztuki nie przeznaczonych. Powoduje to swego rodzaju rozproszenie, jednocześnie nie wytwarza komfortowej sytuacji „inkubatora”. Konieczna jest interwencja w zastaną strukturę, podporządkowanie się nieoczekiwanym ramom. Z jednej strony sytuacja taka wiąże artystę, z drugiej jednak wyzwala od bagażu ciągnącej się od wieków tradycji aranżacji przestrzeni wystawienniczej, od – pozornie tylko – neutralnego white cube. Dodatkowym wyzwaniem jest tu też przestrzeń dzielnicy, w której funkcjonuje DDK. Węglinowi bliżej do natury i lasu, niż centrum miasta. Powoduje to inny rodzaj koncentracji, ale również inny rodzaj kontaktu z widzem. W związku z nowym miejscem działań zmienia się zatem również nazwa galerii, akcentując jej lokalność i tym samym wytyczając nową drogę działań. Oto nadchodzi GALERIA WĘGLIN.

Interdyscyplinary Gallery (currently Weglin gallery) it is a space for presentation of modern art created on the cross of disciplines, that was established by Ludomir Franczak. Between 2006-2011 gallery was running at MCK in Slupsk. In the year 2011 it was moved to DDK Węglin in Lublin. Inter-gallery was always an arbitrary space – more of an idea, than concrete exhibition space. For the need of activities there were used city spaces (like an old engine storage, photographic shop, or benches), but also books, cd/dvd's, internet. The new localization doesn't change much. Also here there is no a separate space for gallery. This situation forces presentations in spaces that are not made for it, creating a kind of dispersion, but also rejecting a comfort of „incubator”. There's a need of intervention in the found structure, abbey the unexpected frames. From one hand such a situation binds the artist, but from the other relives it from the long-time tradition of – so called - “neutral” white cube. Another challenge is the neighborhood of DDK. Weglin is closer to the nature, and forest, that the city. That creates a new quality of concentration, but also of a contact with viewer. Despite on new place the name of gallery is also changed from now. Here it comes – WEGLIN GALLERY.